گفتی که دنیا را پر از غم دوست داری
پس مطمئن باشم مرا هم دوست داری

گفتی نمی خواهی ببارم عشق ، اما
شعر غریبی را که گفتم دوست داری

با این همه تکلیف را روشن کن ای دوست
با من بگو ، آیا مرا هم دوست داری ؟

لب می زنی یا حرف ؟! اما نه ... صدا بود
آهسته می گفتی ... شنیدم ... دوست داری